Negocjacje z dzieckiem – informacje ogólne

Negocjacje z dzieckiem – informacje ogólne

 

Najczęstsze przyczyny konfliktów to :

 

  • krytyka
  • stawianie żądań
  • odmowa żądań
  • komunikowanie przykrości

 

W negocjacjach ważne jest, aby rozmowę skierować na problem, a  nie na osobę. W każdym konflikcie jest : obszar konfliktu i obszar zgody. Aby go rozwiązać należy doszukiwać się obszaru zgody.

 

Obszary negocjowania

(dziecko w okresie dojrzewania)

obszary nie do negocjowania

sposób spędzania wolnego czasu

ubiór, fryzura

kontakty z rówieśnikami

obowiązki domowe

wyjazdy wakacyjne

kieszonkowe

zarobkowanie

gospodarowanie pieniędzmi

bezpieczeństwo

zdrowie

używki

obowiązek szkolny

zachowania patologiczne

agresja

 

Style negocjowania:

 

  • miękki, uległy
  • dominujący, twardy
  • rzeczowy, asertywny

 

 

Rodzic prezentujący styl uległy łatwo ustępuje, często zmienia swą decyzję, przyjmuje straty, zrobi wszystko, aby dziecko się zgodziło.

W przypadku stylu dominującego celem nie jest porozumienie lecz zwycięstwo. Rodzic stawia warunki, jest stanowczy, rozkazujący, stosuje groźby, żąda jednostronnych ustępstw.

Styl rzeczowy : obie strony wychodzą jako wygrane. Mamy tu do czynienia z koncentracją na problemie, na trudności, na zadaniu.

Występuje tu szukanie korzystnych rozwiązań dla obu stron, jest się otwartym na to, co mówi druga strona. Używamy argumentów i ulegamy argumentom, a nie stronom.

Przed przystąpieniem do negocjacji trzeba ustalić zasady negocjowania np. nie przezywanie siebie itp.

Najpierw musi dojść do przedstawienia stanowisk, ich analizy, a następnie do szukania rozwiązań – każda ze stron daje swoje propozycje.

Stworzenie odpowiedniego klimatu podczas negocjacji należy do rodzica – to, jako osoba dorosła ma zadbać, aby nie dochodziło do wybuchów emocji. Swoim przykładem ( spokój, opanowanie, rzeczowość) ma pokazać dziecku, jak ma ono się zachowywać.

Gdy dziecko zajmuje twarde stanowisko, mówi „nie”- należy „odkodować” jego komunikaty. Zadajemy wtedy pytania problemowe typu : „nie do końca rozumiem dlaczego tego chcesz”, „dlaczego ci tak na tym zależy?”, „co ci się nie podoba w moim pomyśle?”,  „ co myślisz o moim pomyśle?” lub pytania przekształcone : „ a jeżeli byśmy…”- propozycja. Dziecko też ma zaproponować coś od siebie.

 

Opr.A. Krupa – psycholog ( na pods. szkol.p. E. Kortyki)